Sfeer en meer.

Dag vriendjes!

De 'kerstboom' op Sol

Gisterenavond ging de kerstverlichting aan in Madrid. Dat konden we niet onopgemerkt laten voorbijgaan, dus spraken Can, Ellen en mezelf af om dit schouwspel te gaan bekijken. We spraken af op Sol, en ik werd instant gelukkig van alle pre-kerstvreugde. Onverklaarbaar, maar het geeft een enorm warm gevoel, dat gezellige sfeertje. We bewonderden alle lichtjes op Puerta del Sol en op Plaza Mayor (= De grote markt, nvdr.)
En lieve vriendjes, niet overdreven: lichtjes EVERYWHERE.
Bon, genoeg over de lichtjes! Of om het met de woorden van mijn kotgenotes te zeggen: "Oh Isabelle, it's so cute, your obsession with the christmas lights" ;)

Ellen en Can op Plaza Mayor

Na het proeven van alle kerstvreugde, kregen we honger en vooral dorst. We gingen naar een bar met veel lekkers, waaronder vooral Belgische lekkere biertjes! Na een duveltje en een chouffke was het al plots 1u30, en vandaag hadden we afgesproken om 9h om een daguitje te doen-oeps. De tijd vliegt als je je amuseert ;)
Omdat Ellen te ver naar huis moest, bleef ze gewoon bij mij slapen, en zoals het kletswijfjes betaamt, sliepen we pas om 2h30, om om 8h weer op te staan: pijnlijk.

Vandaag stond zoals gezegd dus een dagtrip naar de abdij van El Escorial op het programma, een uitje samen met Can en Ellen.
De eerste trein misten we omdat we op het verkeerde perron stonden, en de volgende trein vertrok maar een uur laten, dus gingen we een lekker koffietje drinken en probeerden we vooral niet te denken aan dat extra uur dat we hadden kunnen slapen.
Na een treinrit van 50 minuutjes arriveerden we op onze bestemming. Een kanjer van een abdij, met een pracht van een tuin.

We moesten op tijd terug zijn in Madrid, want Can en Ellen gingen naar een basketbalmatch om 19h en ik had op dat zelfde tijdstip een facetime-date met mijn familie, die nu samen aan het genieten is van elkaars gezelschap op ons jaarlijke sinterklaasfeestje. (Ja, ik heb gehuild.)

Kusjes, Grande Beso
jullie emotionele meisje,

Bells

Short update- Noviembre

¡Hola chicos!

Vorige week naar een jazzconcert van Gregory Porter gegaan, machtig!

Vrijdag arriveerden de oudjes (allebei deze keer) in Madrid. Zalig om na 2 maanden daddy nog eens vast te kunnen nemen! -Mommy natuurlijk ook, maar dat was nog recenter.
We zetten ons verblijf in met een bezoekje aan Sol en Plaza Mayor, om daarna lekker arty-farty te gaan doen in het Reina Sofia-museum. Na wat oprechte interesse in Picasso, Dali et alii en wat oprechte 'Is-dat-nu-kunst'-blikken (zo arty-farty bleken we dus toch niet te zijn) besloten we het hogerop te zoeken.
We gingen dus naar Circulo de Belas Artes, om daar vanop de rooftop het nachtelijke Madrid te bewonderen. Papa heeft zich ingehouden en trok slechts 624194 foto's, personal best!

Zaterdag stond Toledo op het programma. Niet enkel een online platform voor KUL-studenten, maar tevens een prachtige stad op een (middeleeuwse) steen-worp van Madrid. De dag begon fantastisch, mooie gebouwen, prachtig weertje. Rond 14h begonnen we een hongertje te krijgen, dus besloten we een gezellig terrasje te zoeken en ons daar te placeren. Na een half uurtje riep mama echter vol angst 'Mijn handtas is weg!' -Domper. Na enorm veel heen-en-weer geloop hadden we de handtas gelukkig terug.
What happened? -Een pro-dief moet mama's handtas weggenomen hebben, haar geld en mijn portefeuille (éénmalig stak ik mijn portefeuille in mama's handtas - never again) genomen hebben, en de tas dan ergens gedropt hebben op een plein. een eerlijke vinder heeft deze naar het politiekantoor gebracht. Papa belde naar mama's phone en de politie-agent nam op, waardoor we wisten waar de handtas was.
De helft van Toledo hebben we dus gemist, en we zijn niet van plan er ooit nog terug te gaan. ;)

Zondag  bezochten we Palacio Real, Templo de Debod, Plaza de España, Casa de Campo... maar genoten we vooral van de laatste -commotieloze- dag samen.


Gisteren zochten we een plaats om uit te gaan, waarna een kerel ons aansprak met de woorden 'Free champagne and free shots if you follow me!' -Het mocht nog zo louche klinken als het wilde, het was natuurlijk moeilijk om neen tegen te zeggen. ;) . -En het was dan nog waar ook!- Enorm geestig avondje, vandaar: een rustig dagje vandaag ;)


P.S. Deze week verschillende brieven/kaartjes gekregen. Doet enorm veel deugd. *Hint*

Lots of love!

Grande Beso,
Bells

Grote stad, kleine wereld

Hey there! :)

Long time no see, dus tijd voor een update!

Mommy is 2 weken geleden gekomen. Ik ben haar gaan opwachten aan de luchthaven, het was een superblij weerzien (mét de nodige traantjes bij allebei).
Normaal gezien gingen we elkaar pas zien in het weekend van 11 november, zo was afgesproken voor mijn vertrek; Mama en papa gingen me dat weekend komen bezoeken.
Toen ik echter arriveerde in mijn habitación, en merkte dat ik 2 bedden had in plaats van 1, zoals aanvankelijk gedacht, besliste mama om een vlucht te boeken om een weekendje alleen af te komen. 'Ik zal dan wel dat extra bedje benutten hé!' -I love her-.

           -Intermezzo- Big city, small city
De mensen zeggen soms "De wereld is toch klein."
Hier merk je dat ook écht. Er is één meisje dat ik af en toe puur toevallig tegenkom. (Gelukkig is 't een toffe ;) ) Zo kwam ik haar ook tegen toen ik met mijn bordje stond te wachten op mommy (ja, ik had een keimelig bordje gemaakt voor haar aankomst in Madrid.) Ik dacht 'er kent mij hier toch niemand, no probs als ik hier melig sta te doen met een bordje.' Natuurlijk hoor je op zo'n moment iemand je naam roepen. Het was Laura, zij was haar vriendje aan het opwachten. Zo kwam ik haar ook al tegen in de metro, of gewoon op straat toen ik aan het flaneren was in een buurtje waar ik nog nooit was geweest. De wereld (lees: Madrid) is toch zo klein. :)
       -Einde Intermezzo-

Mommy dus. We gingen naar Retiro, naar de fascinating waterschildpadden kijken in het Station van Atocha, en daar stopte de sightseeing van ons weekend  ongeveer. Lots of shopping, en heerlijke moeder-dochter-time. :)
't Was de eerste keer dat we elkaar zo lang niet gezien hadden, dus het deed ongelooflijk veel deugd!
Mams had ongelooflijk oncomfortabele (maar wel fashionable) schoenen mee, dus we hadden al meteen 'prijs'. Ik stelde voor om mijn cheap veterschoentjes aan te doen (je weet wel, van die stoffen dingen die je aandoet als je schoenen vuil gaan worden en je eens comfy en niet-fashionable moet zijn.)
Zo gezegd, zo gedaan. Haar voeten deden dan wel geen pijn meer, maar haar innerlijke fashionista was aan het schreeuwen. Zaterdag op de planning: modieuze-maar-toch-makkelijke schoenen vinden voor mama. Winkel in winkel uit, niks gevonden. Tot we eindelijk bij H&M (!!!!!!) schoenen vonden. Van die sneakers met een hak in, zwarte. Wel coole dingen, eerlijk gezegd.
Zondagochtend bezochten we de Rastro, het wekelijkse tweedehandsmarktje. Daarna moesten we alweer naar de luchthaven om afscheid te nemen. Om af te sluiten zoals we begonnen waren; ook weer met traantjes.
Maar hey, over een week komt ze al weer terug met daddy mee, can't wait! :)

De voorbije weken hebben Charlotte en ik al enkele uren in de bibliotheek vertoefd, want die Spaanse proffen smijten met examens en practica alsof het... tja,..waarmee smijten mensen?... confetti (?) is. ;)

Gisteren was Halloween, en hiervoor zijn we enkele dagen geleden naar een verkleedwinkel getrokken. Charlotte kocht een Pocahontas-outfit en ik een roze pruik (doel: Nicki Minaj).
Gisterenavond maakten we ons klaar, en dit was het resultaat:

Vandaag, the day after, nog niet zo productief geweest, vandaar dat ik eindelijk de tijd vond om nog eens verder te schrijven aan de blog ;)

See you soon!

Grande Beso
Bells