Sfeer en meer.

Dag vriendjes!

De 'kerstboom' op Sol

Gisterenavond ging de kerstverlichting aan in Madrid. Dat konden we niet onopgemerkt laten voorbijgaan, dus spraken Can, Ellen en mezelf af om dit schouwspel te gaan bekijken. We spraken af op Sol, en ik werd instant gelukkig van alle pre-kerstvreugde. Onverklaarbaar, maar het geeft een enorm warm gevoel, dat gezellige sfeertje. We bewonderden alle lichtjes op Puerta del Sol en op Plaza Mayor (= De grote markt, nvdr.)
En lieve vriendjes, niet overdreven: lichtjes EVERYWHERE.
Bon, genoeg over de lichtjes! Of om het met de woorden van mijn kotgenotes te zeggen: "Oh Isabelle, it's so cute, your obsession with the christmas lights" ;)

Ellen en Can op Plaza Mayor

Na het proeven van alle kerstvreugde, kregen we honger en vooral dorst. We gingen naar een bar met veel lekkers, waaronder vooral Belgische lekkere biertjes! Na een duveltje en een chouffke was het al plots 1u30, en vandaag hadden we afgesproken om 9h om een daguitje te doen-oeps. De tijd vliegt als je je amuseert ;)
Omdat Ellen te ver naar huis moest, bleef ze gewoon bij mij slapen, en zoals het kletswijfjes betaamt, sliepen we pas om 2h30, om om 8h weer op te staan: pijnlijk.

Vandaag stond zoals gezegd dus een dagtrip naar de abdij van El Escorial op het programma, een uitje samen met Can en Ellen.
De eerste trein misten we omdat we op het verkeerde perron stonden, en de volgende trein vertrok maar een uur laten, dus gingen we een lekker koffietje drinken en probeerden we vooral niet te denken aan dat extra uur dat we hadden kunnen slapen.
Na een treinrit van 50 minuutjes arriveerden we op onze bestemming. Een kanjer van een abdij, met een pracht van een tuin.

We moesten op tijd terug zijn in Madrid, want Can en Ellen gingen naar een basketbalmatch om 19h en ik had op dat zelfde tijdstip een facetime-date met mijn familie, die nu samen aan het genieten is van elkaars gezelschap op ons jaarlijke sinterklaasfeestje. (Ja, ik heb gehuild.)

Kusjes, Grande Beso
jullie emotionele meisje,

Bells