zaterdag 30 november 2013

Sfeer en meer.

Dag vriendjes!

De 'kerstboom' op Sol
Gisterenavond ging de kerstverlichting aan in Madrid. Dat konden we niet onopgemerkt laten voorbijgaan, dus spraken Can, Ellen en mezelf af om dit schouwspel te gaan bekijken. We spraken af op Sol, en ik werd instant gelukkig van alle pre-kerstvreugde. Onverklaarbaar, maar het geeft een enorm warm gevoel, dat gezellige sfeertje. We bewonderden alle lichtjes op Puerta del Sol en op Plaza Mayor (= De grote markt, nvdr.)
En lieve vriendjes, niet overdreven: lichtjes EVERYWHERE.
Bon, genoeg over de lichtjes! Of om het met de woorden van mijn kotgenotes te zeggen: "Oh Isabelle, it's so cute, your obsession with the christmas lights" ;)


Ellen en Can op Plaza Mayor

Na het proeven van alle kerstvreugde, kregen we honger en vooral dorst. We gingen naar een bar met veel lekkers, waaronder vooral Belgische lekkere biertjes! Na een duveltje en een chouffke was het al plots 1u30, en vandaag hadden we afgesproken om 9h om een daguitje te doen-oeps. De tijd vliegt als je je amuseert ;)
Omdat Ellen te ver naar huis moest, bleef ze gewoon bij mij slapen, en zoals het kletswijfjes betaamt, sliepen we pas om 2h30, om om 8h weer op te staan: pijnlijk.

Vandaag stond zoals gezegd dus een dagtrip naar de abdij van El Escorial op het programma, een uitje samen met Can en Ellen.
De eerste trein misten we omdat we op het verkeerde perron stonden, en de volgende trein vertrok maar een uur laten, dus gingen we een lekker koffietje drinken en probeerden we vooral niet te denken aan dat extra uur dat we hadden kunnen slapen.
Na een treinrit van 50 minuutjes arriveerden we op onze bestemming. Een kanjer van een abdij, met een pracht van een tuin.




We moesten op tijd terug zijn in Madrid, want Can en Ellen gingen naar een basketbalmatch om 19h en ik had op dat zelfde tijdstip een facetime-date met mijn familie, die nu samen aan het genieten is van elkaars gezelschap op ons jaarlijke sinterklaasfeestje. (Ja, ik heb gehuild.)

Kusjes, Grande Beso
jullie emotionele meisje,

Bells



vrijdag 15 november 2013

Short update- Noviembre

¡Hola chicos!

Vorige week naar een jazzconcert van Gregory Porter gegaan, machtig!

Vrijdag arriveerden de oudjes (allebei deze keer) in Madrid. Zalig om na 2 maanden daddy nog eens vast te kunnen nemen! -Mommy natuurlijk ook, maar dat was nog recenter.
We zetten ons verblijf in met een bezoekje aan Sol en Plaza Mayor, om daarna lekker arty-farty te gaan doen in het Reina Sofia-museum. Na wat oprechte interesse in Picasso, Dali et alii en wat oprechte 'Is-dat-nu-kunst'-blikken (zo arty-farty bleken we dus toch niet te zijn) besloten we het hogerop te zoeken.
We gingen dus naar Circulo de Belas Artes, om daar vanop de rooftop het nachtelijke Madrid te bewonderen. Papa heeft zich ingehouden en trok slechts 624194 foto's, personal best!

Zaterdag stond Toledo op het programma. Niet enkel een online platform voor KUL-studenten, maar tevens een prachtige stad op een (middeleeuwse) steen-worp van Madrid. De dag begon fantastisch, mooie gebouwen, prachtig weertje. Rond 14h begonnen we een hongertje te krijgen, dus besloten we een gezellig terrasje te zoeken en ons daar te placeren. Na een half uurtje riep mama echter vol angst 'Mijn handtas is weg!' -Domper. Na enorm veel heen-en-weer geloop hadden we de handtas gelukkig terug.
What happened? -Een pro-dief moet mama's handtas weggenomen hebben, haar geld en mijn portefeuille (éénmalig stak ik mijn portefeuille in mama's handtas - never again) genomen hebben, en de tas dan ergens gedropt hebben op een plein. een eerlijke vinder heeft deze naar het politiekantoor gebracht. Papa belde naar mama's phone en de politie-agent nam op, waardoor we wisten waar de handtas was.
De helft van Toledo hebben we dus gemist, en we zijn niet van plan er ooit nog terug te gaan. ;)

Zondag  bezochten we Palacio Real, Templo de Debod, Plaza de España, Casa de Campo... maar genoten we vooral van de laatste -commotieloze- dag samen.


Gisteren zochten we een plaats om uit te gaan, waarna een kerel ons aansprak met de woorden 'Free champagne and free shots if you follow me!' -Het mocht nog zo louche klinken als het wilde, het was natuurlijk moeilijk om neen tegen te zeggen. ;) . -En het was dan nog waar ook!- Enorm geestig avondje, vandaar: een rustig dagje vandaag ;)


P.S. Deze week verschillende brieven/kaartjes gekregen. Doet enorm veel deugd. *Hint*

Lots of love!

Grande Beso,
Bells



vrijdag 1 november 2013

Grote stad, kleine wereld


Hey there! :)

Long time no see, dus tijd voor een update!

Mommy is 2 weken geleden gekomen. Ik ben haar gaan opwachten aan de luchthaven, het was een superblij weerzien (mét de nodige traantjes bij allebei).
Normaal gezien gingen we elkaar pas zien in het weekend van 11 november, zo was afgesproken voor mijn vertrek; Mama en papa gingen me dat weekend komen bezoeken.
Toen ik echter arriveerde in mijn habitación, en merkte dat ik 2 bedden had in plaats van 1, zoals aanvankelijk gedacht, besliste mama om een vlucht te boeken om een weekendje alleen af te komen. 'Ik zal dan wel dat extra bedje benutten hé!' -I love her-.



           -Intermezzo- Big city, small city
De mensen zeggen soms "De wereld is toch klein."
Hier merk je dat ook écht. Er is één meisje dat ik af en toe puur toevallig tegenkom. (Gelukkig is 't een toffe ;) ) Zo kwam ik haar ook tegen toen ik met mijn bordje stond te wachten op mommy (ja, ik had een keimelig bordje gemaakt voor haar aankomst in Madrid.) Ik dacht 'er kent mij hier toch niemand, no probs als ik hier melig sta te doen met een bordje.' Natuurlijk hoor je op zo'n moment iemand je naam roepen. Het was Laura, zij was haar vriendje aan het opwachten. Zo kwam ik haar ook al tegen in de metro, of gewoon op straat toen ik aan het flaneren was in een buurtje waar ik nog nooit was geweest. De wereld (lees: Madrid) is toch zo klein. :)
       -Einde Intermezzo-

Mommy dus. We gingen naar Retiro, naar de fascinating waterschildpadden kijken in het Station van Atocha, en daar stopte de sightseeing van ons weekend  ongeveer. Lots of shopping, en heerlijke moeder-dochter-time. :)
't Was de eerste keer dat we elkaar zo lang niet gezien hadden, dus het deed ongelooflijk veel deugd!
Mams had ongelooflijk oncomfortabele (maar wel fashionable) schoenen mee, dus we hadden al meteen 'prijs'. Ik stelde voor om mijn cheap veterschoentjes aan te doen (je weet wel, van die stoffen dingen die je aandoet als je schoenen vuil gaan worden en je eens comfy en niet-fashionable moet zijn.)
Zo gezegd, zo gedaan. Haar voeten deden dan wel geen pijn meer, maar haar innerlijke fashionista was aan het schreeuwen. Zaterdag op de planning: modieuze-maar-toch-makkelijke schoenen vinden voor mama. Winkel in winkel uit, niks gevonden. Tot we eindelijk bij H&M (!!!!!!) schoenen vonden. Van die sneakers met een hak in, zwarte. Wel coole dingen, eerlijk gezegd.
Zondagochtend bezochten we de Rastro, het wekelijkse tweedehandsmarktje. Daarna moesten we alweer naar de luchthaven om afscheid te nemen. Om af te sluiten zoals we begonnen waren; ook weer met traantjes.
Maar hey, over een week komt ze al weer terug met daddy mee, can't wait! :)




De voorbije weken hebben Charlotte en ik al enkele uren in de bibliotheek vertoefd, want die Spaanse proffen smijten met examens en practica alsof het... tja,..waarmee smijten mensen?... confetti (?) is. ;)

Gisteren was Halloween, en hiervoor zijn we enkele dagen geleden naar een verkleedwinkel getrokken. Charlotte kocht een Pocahontas-outfit en ik een roze pruik (doel: Nicki Minaj).
Gisterenavond maakten we ons klaar, en dit was het resultaat:




Vandaag, the day after, nog niet zo productief geweest, vandaar dat ik eindelijk de tijd vond om nog eens verder te schrijven aan de blog ;)

See you soon!

Grande Beso
Bells





zondag 6 oktober 2013

Corrida,Barcelona,voetbal en FLO!!!


iHola!

Ik zit nu een maandje in het niet-meer-zo-warme-en-soms-al-regenachtige Madrid, dus het is weer tijd voor een update!

Twee weken geleden gooide ik al mijn principes opzij en ging naar een Corrida, stierengevecht. Prachtig gebouw, grappige pakjes van de stierenvechters, maar het spektakel zelf vond ik nogal huiveringwekkend. Gelukkig was ik niet alleen, want ook Marie had het niet zo voor al dat dierenleed.
Na het (af)zien van 6 stieren, besloten de andere Belgen om naar huis te gaan, en zochten Marie en ik nog een gezellig plekje om een hapje te eten. Er kwam spontaan een oude Spaanse heer op ons af die ons meenam naar een echt oude-ventencafé. Hij bombardeerde zichzelf prompt tot onze ober van dienst, en vroeg wat we wilden drinken. Hij ging onze drankjes halen en vroeg wat we wilden eten. Marie en mezelf hadden allebei wel zin in tortilla, maar bleek dat deze op waren. We bestelden dus iets anders, en plots was de oude heer weg. Marie en mezelf babbelden wat, en vonden het al vreemd dat onze oude vriend weggelopen was zonder iets te zeggen. Een kwartiertje later stond hij echter aan onze tafel met een verse tortilla die hij verderop was gaan halen voor ons. Ongelooflijk sympathieke man!




Vorig weekend werd er een ESN-trip georganiseerd naar Barcelona. (ESN = Erasmus Student Network). Ik twijfelde niet lang: Nieuwe stad, nieuwe mensen: yes please!
De bus vertrok donderdagavond en het werd een nachtelijke rit richting Barcelona. Doel van de busreis: Slapen, slapen, slapen. Op voorhand slaap inhalen voor de weinige uurtjes die we in Barcelona zouden slapen. Mission failed.
We kregen een rondleiding door het prachtige Barcelona door plaatselijke studenten en
’s Avonds gingen we way too cheap cocktails gaan drinken om erna af te zakken naar een way too empty club. Daar met de erasmus-bende gefeest op ons eentje, al bij al een fun avond!
Zaterdag stond de sagrada familia op het programma, very impressive! ’s Avonds alweer gaan clubben, maar deze keer in een fancy club, crazy avondje!
Het was een topweekend; enorm veel toffe mensen leren kennen!


Woensdag zijn we met wat Duitse vrienden naar de Champions League gaan kijken; Real Madrid tegen Kopenhagen. Een cheap supportertruitje mocht natuurlijk niet ontbreken om deftig te kunnen cheeren voor Ronaldo! Het heeft opgeleverd, want Real Madrid heeft de wedstrijd gewonnen met 4-0. Woohoow!



Vrijdag is Flootje toegekomen in Madrid, het begin van een topweekendje! Aangezien mijn gevoel voor oriëntatie niet super is (om het met een understatement te zeggen) en aangezien Flo hier al 4 keer geweest is en wél oriëntatiegevoel heeft, was zij meer gids voor mij dan omgekeerd. Awtch. ;) Het was een fantastisch weekend, veel bijgebabbeld. Nu besef ik des te meer hoe hard ik het Leuvense leven mis met alle ex-kulakkers. Vandaag het rastro-marktje bezocht met Flo en dan naar de luchthaven gegaan om afscheid te nemen... :( 





Grande Beso
Bells

woensdag 11 september 2013

Metro's en meer.

Hi again!

Net onze eerste week Madrid achter de rug, so much to tell!

Vorige week waren er 'welcome days' waar we activiteiten deden met andere erasmussers.
We namen de trein richting onze universidad, stapten 25 minuten later uit en zagen dat de halte uitgaf op het 'universiteitsdorp'. Er zijn straatnamen, plattegrondplannen, infobalies,... Een wereld van verschil in vergelijking met ons kleine gezellige kulak'je.

Op de welcome days ontmoetten we interessante mensen from all over the world. Met enkele meisjes die we hier ontmoetten treinen we dit weekend naar Valencia.
Treinen, openbaar vervoer...  Thuis zijn we de sporadische bus- of treinrit gewoon, maar hier beleven we de ene trein- of metrorit na de andere. 'Beleven', want het durft al eens grappig af te lopen.
Charlotte was enkele dagen geleden expressief haar lasagne-recept aan het uitleggen toen ze plots 'SOL!' uitriep (de halte waar we uit moesten stappen, nvdr.), waarop we vliegensvlug rechtsprongen en naar de uitgang liepen... om daar, twee meter verder, te moeten wachten in het rijtje 'uitstappenden.'
Gisterenavond, na een bezoek aan een gezellig plaza'tje stonden we recht in de trein, tot er bij een bepaalde halte plots twee plaatsen vrijkwamen. We gingen zitten en na amper drie seconden zagen we dat die beruchte halte 'onze' halte was, dus werd het alweer een sprintje naar de uitgang.

Met onze Finse kotgenote en haar Australische vriendin deden we een uitstapje naar Malasaña;  een gezellig buurtje in Madrid. Helaas was het op zondagnamiddag en zijn alle kleine, gezellige winkeltjes dan gesloten. Dan maar verplicht gaan keten-shoppen in 'Gran via'. H&M, El Corte Inglés, ...

Maandag sleurden we ons uit bed om zeker om 8h20 de trein te kunnen nemen naar de universiteit. Onze eerste les begon om 9h, of dat was toch het initiële plan. De prof daagde niet op, dus konden we de universiteit nog wat verkennen. (in werkelijkheid: sunbathing on the grass, nvdr.)
De volgende proffen daagden wel op, maar spraken al even snel Spaans als de trein van 8h20. En Spaanse treinen durven al eens een vaartje te nemen, zoals blijkt uit recente actualiteit...

iGrando Beso!
Bells






woensdag 4 september 2013

Primer día


i Hola amigos!

Charlotte en ik vertrokken deze morgen voor een nu al onvergetelijke trip. Het afscheid viel zwaar; familie, hondjes, boyfriends,... 
Eens op het vliegtuig geïnstalleerd was de sfeer al meteen anders; lachend brachten we twee dolle uren door in het luchtruim. Eens gearriveerd begon de puzzel om alle bagage in één kleine taxi te krijgen. Na heel wat gepuzzel is het ons (lees: mister cabdriver) toch gelukt. Bij mister cabdriver haalden we voor het eerst ons beste (behoorlijk erbarmelijk, nvdr.) Spaans naar boven. We werden onmiddellijk overstelpt met culturele en 'onstpannende' tips. En dat is enkel het deel dat we begrepen. Na vele keren  'Si, Si', 'No comprendo' en 'Vale, vale' zat de taxirit erop en arriveerden we bij ons appartement.
Daar stond señor Carlos ons op te wachten met onze sleutels én een hartelijke Spaanse glimlach. We zagen onze kamers en voelden ons onmiddellijk thuis. Dit wordt dus écht ons stekje voor het komende half jaar. Onvoorzien staan er twee bedden in mijn kamer, dus ons eerste nachtje wordt er eentje knusjes met twee in bed. Ik begin te vermoeden dat Charlotte aan chronisch geheugenverlies lijdt, want ik durf al eens een babbeltje te slaan in mijn slaap. Oordoppen zullen een must zijn. 
Bon, na de arrival (ca. 18h) begonnen we als bezetenen uit te pakken, want ‘de winkels gingen sluiten’…  Niets is minder waar hier in Spanje! We besloten op verkenning te gaan en na een poosje stappen belandden we op de Plaza Mayor. Als echte toeristen (want dat zijn we nu nog wel een beetje, over een paar weken verven we ons haar bruin en zijn we rasechte locals) lieten we een foto nemen bij traditionele latina-kledij. Fun, dat wel.Na heel wat rondgestruin op en rond de Plaza Mayor (‘De grote markt’ zoals ze dat in het Belgenlandje al eens durver te noemen) zagen we een ‘Carrefour Express’ die tot 23h open was. Doodnormaal in Spanje, uiterst vreemd voor mensen die al blij zijn als ‘den delhaize’ eens tot 20h open is. We sloegen onmiddellijk voorraadjes in en flaneerden al heel wat minder elegant de hele weg terug naar ons appartement vol zakken inkopen. Om daar tot de ontdekking te komen dat er op 20 meter van onze deur een Carrefour Express is. Dat is het fijne aan een stad ontdekken.
Er zitten mensen van alle nationaliteiten op ons appartement. Spaanse (shocking), Finse, Franse, Roemeense,… Dat wordt hier geestig!

 iAdios, Amigos! 
Grande beso
Bells